راهکارهایی به والدین جهت کاهش مشکلات نوجوانان

راهکارهایی به والدین جهت کاهش مشکلات نوجوانان به مناسبت هفته نوجوان

راهکارهایی به والدین جهت کاهش مشکلات نوجوانان

1-شناخت شخصیت نوجوانان: والدین با شناخت ویژگی های دوره نوجوانی، بسیاری از رفتارهای ناخوشایند فرزندشان را غیرطبیعی نپندارند تا موجب بروز عکس العمل منفی در آنها و فرزندان  نشده و به تیرگی روابط با نوجوان نیانجامد .

2-استفاده از روش تغافل (نادیده گرفتن): از موثرترین روش های تربیتی در این دوره "روش تغاقل" است.یعنی مسائل و مشکلات نوجوان را بزرگ نشان ندهیم که در او ایجاد وحشت کند و یا به دلیل رفتارهایش دائم او را بازخواست نکنیم.از سویی به محبت و یاری والدین مطمئن باشد، و از سوی دیگر بداند در صورت هرگونه انحراف از اصول،مورد بازخواست قرار خواهد گرفت.

3-ایفای نقش راهنمایی به جای دستوری :در برخورد با مسائل نوجوانان،بهتر است از خودشان کمک بگیریم و این واقعیت را بداند که نخستین مسئول حل مشکل خود اوست. برای حل آن باید خود اقدام کند و ما والدین فقط وظیفه ی راهنمایی او را داریم که از عواقب تصمیم خودش مطلع شود.

4-آموزش : مهم ترین دلیل ترس و اضطراب از هر موضوعی، جهل و ناآگاهی نسبت به آن موضوع است. ضروری است برای کاهش ترس و اضطراب های نوجوانی،آموزش های لازم در مورد بلوغ،دوست یابی،حل مسئله،گذراندن اوقات فراغت،برنامه ریزی درسی و مواردی از این قبیل به نوجوان آموزش داده شود.

 

برای مشاوره با روانشناس نوجوان در تهران با گروه ویان تماس بگیرید.

5-برقراری روابط دوستانه و عاقلانه: والدین با مراقبت دوستانه و عاقلانه ی خود ،احساس ایمنی و اطمینان را در وجود نوجوانانشان ایجاد می کنند.

6-اعتمادسازی:باید بیاموزیم که چگونه حس اعتماد نوجوان را نسبت به خودمان جلب و جذب کنیم. چنانچه اعتماد میان نوجوان و والدین کمرنگ شود، او برای حل مسائل خود به دیگران مراجعه میکند.

7-ارتباط کلامی، مقدمه ارتباط عاطفی: با تنظیم ساعات کار خود و بسترسازی مناسب در منزل،باید فرصت کافی برای "ارتباط های کلامی" با اعضا خانواده به ویژه نوجوان را فراهم آوریم.ارتباط کلامی خود مقدمه ارتباط عاطفی است که نوجوان سخت به آن نیازمند است.

8-تاکید بر محبت و پرهیز از خشونت: ارتباط با نوجوان اگر بر اساس عشق،علاقه، و صمیمیت استوار باشد، اعتماد به نفس را در او تامین و تضمین میکند و اگر با فشار و خشونت همراه باشد،ممکن است موجب اختلالات عصبی و دشواری های روانی در او شود.

9-الگوهای رفتاری والدین: نوجوان علاقمند است که والدینش شخصیتی مستحکم،باثبات و پایدار داشته باشد.چون به اتکا شخصیت و همانندسازی آنان نیازمند است و توجه والدین به الگوهای رفتاری خود مورد تایید است.

10-پرهیز از خشونت خانوادگی:خانه باید محل آرام،امن و مستحکمی برای اعضا خانواده به ویژه نوجوانان باشد و خشونت ها ،جروبحث ها و دعواهای والدین به آنها لطمه نزند و بهانه ی گریز آنان از خانواده را فراهم نیاورد.

11-گوش دادن: با نوجوانان صحبت کنیم و به سخنان او با علاقه گوش داده و بدانیم که خوب گوش کردن به حرف های نوجوانان ، رمز ارتباط موثر با اوست.

12-تکیه بر نقاط قوت: با مشاهده ی بعضی ضعف ها، نوجوان را تحقیر و سرزنش نکنیم و یا با دیگران مقایسه نکنیم. سعی کنیم برای رفع و جبران ضعف هایش، نقاط قوتش را تجلی بخشیم . از مقایسه و سرزنش فرزند خود جدا" خودداری کنیم.

13-انتظار به اندازه: با کسب شناخت همه جانبه از نوجوان، به اندازه توان و ظرفیت وجودیش از او انتظار داشته باشیم .

14-اجازه خطاکردن به نوجوان بدهیم: نوجوان باید بیاموزد که از مشکلات گریزان نباشد، بلکه برای حل مشکلاتش به دنبال کشف راه حل باشد. این زمانی است که اجازه ی  خطاکردن را به او بدهیم تا از خطاکردن احساس گناه نکند و بتواند فرصت یافتن راه حل را بیابد.

15- مشورت با نوجوان: نوجوان در اندیشه مستقل شدن است. بنابراین نباید عقاید خود را بر او تحمیل کنیم. بلکه باید با او همراه شده و با مشورت گرفقتن از او در خانه، در کسب استقلال یاری اش نماییم.

مشورت با نوجوان چند مزیت دارد:

اول اینکه او به دنیای بزرگسال راه می یابد  و دوم اینکه به وسیله برخورد اندیشه های نوجوان و والدین، کم کم نگرش صحیح در او شکل می گیرد و متوجه میشود که قوانین وضع شده تنها به جهت سعادت و تامین آسایش او وضع شده اند و اگر اعتراضی به برخی  مفاد این قوانین داشته باشد، می تواند به وسیله بحث و گفتگو در مورد آن صحبت کرده و به تعادل نسبی یابد.

16-فعال بودن نقش پدر در تربیت نوجوان :همانمگونه که "مادر" نخستین گذرگاه کودک و نوجوان به زندگی اجتماعی است ، آنچه که بسیار مورد نیاز یک نوجوان است ، وجود "پدری" است که خانواده بتواند بر او تکیه کند."پدری" که مهربان و پرشور باشد.

17-پذیرش بدون قید و شرط نوجوان: گام مهم برای ایجاد و تحکیم یک رابطه دوستانه و صمیمی با نوجوان این است که او را با همه کمی و کاستی هایش قبول داشته باشیم .کاستی های رفتاری اورا همچون نقاط قوت و توانایی هایش بپذیریم و اورا به عنوان فردی که دارای استقلال،سلیقه ها و عقاید خاص نگاه کنیم احساساتش را درک کنیم و اعتماد به نفس اورا با کم اهمیت جلوه دادن اشتباهاتش و تقدیر از کارهای پسندیده اش بالا ببریم.

18-درک نوجوان: درک و برداشت  ما از زندگی و مسائل آن، متفاوت از برداشتی است که نوجوان دارد. او زندگی را بر ساده ترین وجه ممکن می نگرد، بطوریکه عقایدش برای والدین پوچ و مسخره است.نسبت به عقایده اش بی اهمیت نباشیم، او را مورد تمسخر قرار ندهیم چراکه استهزا به تداوم رابطه عاطفی با فرزندان لطمه میزند.

19-برقراری ارتباط دوطرفه: بهتر است در برخورد با نوجوان هر زمان که سخنی را گفتیم، از او نیز سخنی بشنویم و نظر او را نسبت به و ظایف محوله اش جویا شویم.

20-خودداری از ارائه مستقیم پند و اندرز: نوجوان از شنیدن نصیحت و اندرز مستقیم و اینکه اشکالات رفتاری و گفتاریشان را تذکر بدهیم گریزان است . او اعمال خود را بی نقص می داند و تحمل شنیدن پند و اندرز از جانب والدین را ندارد. جهت اصلاح رفتار، او را به طور غیرمستقیم نسبت به اعمال و رفتار نادرستش آگاه کرده و خودمان الگویی برای او باشیم تا با پیروی از رفتار و گفتار ما والدین، روش صحیح برخورد را یاد بگیرد.

21-کمک به تخلیه انرژی سرشار نوجوان:در این سن نوجوان دارای انرژی فراوان جسمی است که بخشی از این انرژی به صورت رفتارهای پرخاشگرانه،مبارزه طلبی،..تخلیه میکند. تشویق نوجوان به انجام ورزش های مختلف،شرکت در فعالیت های الگوسازی برای آن هاو تحریکشان بر همانندسازی با آن الگوهها باعث می شود تا آنها انرژی خود را به طریق منطقی تخلیه کنند.

22-آموزش مهارت های برقراری روابط اجتماعی:.مامیتوانیم با شرکت دادن فرزند نوجوانمان در جمع دوستان،آشنایان،مهارت روابط اجتماعی اورا افزایش دهیم مثلا با فرزند نوجوان خود به گردش های دونفره برویم و در بسیاری از روابط اجتماعی نظیر آشناشدن با دیگران،خرید کردن از مغازه،..را با او به صورت عملی تمرین کنیم.

23-کمک به استقلال طلبی نوجوان: نوجوان می خواهد از قید و بندهای دوران کودکی که او را به خانواده اش متصل کرده است، جدا شود و الگوهای جدیدی را جایگزین آنان کند.بنابراین حس استقلال طلبی خود را با مخالفت،مقاومت کردن و لجباری با والدین نشان می دهد. برای برخورد با این رفتار نوجوان بهتر است با او با لحنی صحبتم بکنیم که احساس نکند برایش تصمیم گیری می کنیم. آزادی را به تدریج و متناسب با سنی که دارد به او بدهیم و نظارت غیر مستقیم بر او داشته باشیم و اگر بدانیم از این آزادی سواستفاده کرده به او تذکر داده و او را متوجه اعمالش بکنیم.

چه کسانی به مشاوره زوج‌ درمانی در تهران نیاز دارند؟

بیشتر کتاب‌ های زوج ‌درمانی دنیا، درباره طبقه متوسط شهری، مخصوصا طبقه متوسط شهری تحصیل کرده نوشته شده‌ اند و در آن ها خیلی کمتر به زن و شوهری پرداخته شده که مثلا در یکی از ایالت‌ های مرکزی آمریکا در مزرعه ‌ای با هم زندگی ‌می‌کنند.

برنامه و مراحل زوج‌ درمانی‌ این ها با زن و شوهری که دیکس یا شارف، در نیویورک ارزیابی می ‌کنند، فرق دارد. آنجا هم خیلی اینطور نیست که کشاورز روستایی بداند و بتواند به زوج ‌درمانی دسترسی داشته باشد.

در ایران هم طبقه‌ای که به زوج‌ درمانگر مراجعه می ‌کنند، بیشتر طبقه متوسط شهری است. اما طبقه ‌ای که به زوج‌ درمانی نیاز دارد؛ طبقه متوسط شهری، طبقه پایین شهری، طبقه بالای شهری و طبقه روستایی است.

همه طبقات به زوج ‌درمانی نیاز دارند اما نوع کار و تمرینی که برای هر کدام ازآن ها انجام می ‌شود، طبیعتا خیلی متفاوت است و کار و تمرین برای زوج تحصیل کرده‌ ای که آگاهی بیشتری دارند، با زوج کم‌ سواد و کم ‌دانش تفاوت دارد. کار با یک زوج تحصیل‌ کرده که آگاهی و مهارت‌ دارند با زوجی کم ‌سواد و کم ‌دانش که ارتباطات کمی با دنیای بیرونی‌ دارند، یکسان نیست.

شما عزیزان می توانید برای رزرو وقت مشاوره زوج‌درمانی با متخصصان باتجربهٔ گروه ویان تماس بگیرید

چه مشکلاتی که توسط زوج درمانگر ریشه یابی می شود؟

مشکلات ارتباطی: یکی از شایع‌ترین دلایل مراجعه زوجین به درمانگر، مشکلات در برقراری ارتباط موثر است. این مشکلات می‌تواند شامل عدم گوش دادن فعال، بیان احساسات به شیوه‌ای ناسالم، سوء تفاهم و… باشد.

اختلافات در سبک زندگی: تفاوت در ارزش‌ها، اهداف، سبک زندگی و انتظارات می‌تواند باعث ایجاد تنش و اختلاف بین زوجین شود.

مشکلات جنسی: مسائل مربوط به میل جنسی، عملکرد جنسی و رضایت جنسی از جمله مواردی هستند که می‌توانند در زوج درمانی مورد بررسی قرار گیرند.

مشکلات اعتماد: خیانت، دروغگویی و نقض اعتماد می‌توانند به شدت به رابطه آسیب بزنند و نیاز به مداخله درمانی داشته باشند.

مدیریت خشم: خشم کنترل نشده و نحوه برخورد با آن می‌تواند به رابطه آسیب جدی وارد کند.

مسائل مالی: اختلاف نظر در مورد مدیریت پول و بودجه خانواده می‌تواند باعث ایجاد تنش و استرس در رابطه شود.

مسائل مربوط به فرزندپروری: اختلاف نظر در مورد تربیت فرزندان، نحوه تقسیم مسئولیت‌های فرزندپروری و… می‌تواند به رابطه زوجین آسیب برساند.

تغییرات زندگی: رویدادهای مهم زندگی مانند تولد فرزند، از دست دادن شغل، بیماری و… می‌توانند بر رابطه زوجین تاثیر گذاشته و نیاز به سازگاری داشته باشند.

اختلافات فرهنگی: تفاوت‌های فرهنگی بین زوجین می‌تواند باعث ایجاد سوء تفاهم و مشکلاتی در ارتباط شود.

انواع حملات پانیک چیست؟

به‌طور‌کلی، حملات پانیک بر اساس شرایط وقوع و عوامل محرک آن‌ها به دو نوع اصلی تقسیم می‌شوند: حملات غیرمنتظره(Unexpected) و حملات وابسته به موقعیت یا محرک (Situationally Bound/Cued). در ادامه، هر یک از این انواع به‌صورت کامل توضیح داده شده است:

1. حملات پانیک غیرمنتظره (Unexpected Panic Attacks)

این نوع حملات به‌صورت ناگهانی و بدون محرک ظاهری یا قابل‌پیش‌بینی رخ می‌دهند. فرد ممکن است در حال انجام فعالیت‌های روزمره مانند استراحت، کار یا حتی خواب باشد و ناگهان دچار حمله پانیک شود. در این نوع حمله، هیچ نشانه یا محرک مشخصی مانند موقعیت خاص یا استرس قابل‌شناسایی وجود ندارد. برای مثال، فردی که در حال تماشای تلویزیون است و ناگهان دچار تپش قلب شدید، تنگی نفس و ترس از مرگ می‌شود، بدون اینکه دلیل مشخصی برای آن وجود داشته باشد.

2. حملات پانیک وابسته به موقعیت یا محرک (Situationally Bound/Cued Panic Attacks)

این حملات در پاسخ به یک محرک خاص یا موقعیت مشخص رخ می‌دهند. معمولا با فوبیاهای خاص مانند ترس از ارتفاع، حیوانات یا فضاهای بسته یا موقعیت‌های استرس‌زا مرتبط هستند. این نوع حمله تقریبا همیشه در مواجهه با محرک خاص یا بلافاصله پس از آن رخ می‌دهند؛ بیشتر در افرادی دیده می‌شوند که به اختلالات اضطرابی مانند فوبیای خاص یا اختلال اضطراب اجتماعی مبتلا هستند. برای مثال، فردی که فوبیای سگ دارد، هنگام مواجهه با یک سگ دچار حمله پانیک می‌شود و علائمی مانند لرزش، تعریق و تنگی نفس را تجربه می‌کند.

بیشتر بخوانید: اگر جنگ شد کجا بریم؟ راهنما کامل شرایط اضطراری

علائم حملات پانیک چیست؟

حمله پانیک می‌تواند علائم جسمی و روانی شدیدی ایجاد کند که بر زندگی روزمره و سلامت فرد تاثیر می‌گذارد. بر اساس DSM-5، یک حمله پانیک با بروز حداقل چهار مورد از علائم زیر مشخص می‌شود:

علائم جسمانی شامل:

• تنفس سریع و سطحی

• تپش قلب یا ضربان قلب سریع

• درد یا ناراحتی در قفسه سینه

• لرزش و رعشه

• تعریق

• احساس سرگیجه یا سبکی سر

• درد شکمی 

• تب و لرز

• بی‌حسی یا گزگز

• احساس خفگی 

• حالت تهوع و ناراحتی معده

• سوزن سوزن شدن انگشتان

• گرگرفتگی

علائم عاطفی مانند:

• ترس شدید از‌دست‌دادن کنترل، دیوانه‌شدن، دچار حمله قلبی شدن یا مرگ

• احساس جدایی از خود(Depersonalization)

• احساس غیر واقعی بودن محیط(Derealization)

روش‌های موثر برای درمان پانیک و حملات آن

درمان حملات پانیک با نوروفیدبک

یکی دیگر از از روش‌های نوین و غیرتهاجمی برای درمان پانیک شدید، نوروفیدبک است. برای درمان پانیک با نوروفیدبک، فرد تحت نظارت دستگاه‌هایی قرار می‌گیرد که فعالیت مغز را اندازه‌گیری کرده و به او بازخورد می‌دهند تا بتواند با تمرین، الگوهای مغزی خود را تغییر دهد. این درمان در طی جلسات متعدد، به فرد کمک می‌کند تا واکنش‌های عصبی خود را در موقعیت‌های استرس‌زا کاهش دهد.

درمان پانیک با لیزر تراپی مغز (PBM)

لیزر درمانی مغز (PBM) یکی از راه های درمان پانیک نوین و غیر تهاجمی است که برای کاهش علائم اختلالات روانی مانند پانیک استفاده می‌شود. در این روش از نور لیزر با طول موج‌های خاص برای تحریک سلول‌های مغز و بهبود عملکرد سیستم عصبی استفاده می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که PBM می‌تواند با افزایش جریان خون مغزی، کاهش التهابات و تقویت فرایندهای ترمیمی مغز، به کاهش اضطراب و حملات پانیک کمک کند.

درمان شناختی-رفتاری (CBT)

یکی از رایج‌ترین درمان‌ها برای حملات پانیک، درمان شناختی-رفتاری یا Cognitive Behavioral Therapy است. در این روش، درمانگر به فرد کمک می‌کند که تفکرات منفی و نادرست خود را شناسایی کرده و آن‌ها را با تفکرات منطقی و سالم‌تر جایگزین کنند.

به طور کلی، در CBT، افراد یاد می‌گیرند که چگونه به موقعیت‌ها و افکار استرس‌زا واکنش مناسب نشان دهند و چگونه با علائم فیزیکی حملات پانیک مقابله کند و از آن‌ها ترسی نداشته باشد.

مواجهه ‌درمانی (Exposure Therapy)

مواجهه ‌درمانی یک نوع درمان شناختی-رفتاری است که برای درمان پانیک شدن کاربرد دارد. در این روش، فرد به تدریج با موقعیت‌هایی که باعث اضطراب و پانیک در او می‌شود، مواجه می‌شود. هدف این درمان این است که فرد به تدریج احساس ترس را از این موقعیت‌ها کاهش دهد و یاد بگیرد که به این موقعیت‌ها واکنش‌های منطقی‌تری نشان دهد. این درمان می‌تواند در طول زمان به کاهش علائم حملات پانیک کمک کند.

دارو درمانی

یکی دیگر از روش‌های درمان پانیک اتک، دارو درمانی است. برای درمان این اختلال از داروهایی مانند مهارکننده‌های بازجذب سروتونین (SSRIs) و بنزودیازپین‌ها استفاده می‌شود. لازم به ذکر است که این داروها در کوتاه‌مدت موثر هستند اما استفاده بلندمدت از آن‌ها ممکن است با عوارض جانبی همراه باشد. بنابراین ترکیب این روش با سایر درمان‌ها توصیه می‌شود.

درمان ترکیبی (دارو + روان‌درمانی)

در بسیاری از موارد، ترکیب دارو درمانی و روان ‌درمانی، نتایج بهتری را برای بیمار به همراه دارد. در این روش، داروها برای کاهش علائم اضطراب به کار گرفته می‌شوند و روان‌درمانی به فرد کمک می‌کند تا دلایل ریشه‌ای اضطراب و حملات پانیک را شناسایی و درمان کند.

زگیل چیست؟

زگیل‌ها زمانی شروع به رشد می‌کنند که سلول‌های پوستی زودتر از حالت طبیعی رشد نمایند. زیرا در این حالت به ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) آلوده می‌شوند. در میان 150 نوع (HPV) حدود 10 عامل ایجاد زگیل‌های پوستی از جمله زگیل‌های سطحی، کف پا و تخت، این دسته به شمار می‌روند.

برخی از سویه‌های دیگر باعث ایجاد زگیل مقعدی و زگیل تناسلی می‌شوند. همچنین دسته‌ای دیگر از انواع (HPV) که از طریق رابطۀ جنسی منتقل می‌شوند، در بروز سرطان‌های رحم و سایر سرطان‌های دستگاه تناسلی نقش دارند. اما گونه‌هایی که باعث ایجاد زگیل‌های پوستی می‌شوند به ندرت با سرطان ارتباط دارند.

راه های انتقال زگیل

همۀ ما به طور مکرر در معرض ابتلا به ویروس (HPV) قرار داریم. به عنوان مثال زمانی که با یکدیگر دست می‌دهیم یا دستگیره را لمس می‌کنیم، احتمال ابتلا افزایش می‌باید. در حالی که تنها برخی از افراد دچار زگیل می‌شوند و به همین دلیل توضیح این موضوع دشوار است. کودکان و افراد مبتلا به ناهنجاری‌های سیستم ایمنی در گروه افراد آسیب پذیر به حساب می‌آیند.

به دلایلی که تا کنون مشخص نیست، افرادی که در مشاغل خاصی در تماس مستقیم با گوشت، ماهی یا مرغ‌های زنده قرار دارند، مستعد ابتلا به این ویروس خواهند بود. به صورت کلی، محدود افرادی در معرض ابتلا به این ویروس قرار دارند.

زگیل‌های پوستی به صورت معمول مسری نیستند. آن‌ها می‌توانند از طریق تماس مستقیم، به طور عمده از طریق شکستگی در پوست، از فردی به فرد دیگر منتقل شوند. بنابر مطالعات، شما می‌توانید زگیل‌ها را از سطوحی مانند کف اتاق‌های رختکن یا دوش حمام دریافت کنید. اما منبع مشخصی جهت آگاهی از تعداد دفعات ابتلا وجود ندارد.

زگیل‌های یک قسمت از بدن می‌تواند به مناطق دیگر نیز منتقل شود، بنابراین شستن دست و هر قسمتی از بدن که با زگیل‌های پوستی شما در تماس است، از جمله ناخن یا انگشتان دست اهمیت دارد.

عفونت ویروس زگیل

عفونت ویروس زگیل متفاوت از عفونت‌های باکتریایی دیگر مانند گلودرد استرپتوکوکی است که افراد زیادی به آن مبتلا می‌شوند. از این رو درمان خاص خود را دارد. زیرا به صورت مشخص و با روند قابل ملاحظه‌ای پیشرفت می‌کند. روش‌های درمان زگیل بسیار کمتر از موارد دیگر قطعی است.

به گفتۀ دکتر «سوزان اولبریخت» متخصص پوست، ویروس زگیل در لایۀ بالایی پوست قرار دارد و به همین دلیل بیان محل یا میزان دریافت این ویروس ممکن نیست. ویروس ممکن است سال‌ها در این محل زندگی کند. پس از این مدت در پوست به صورت زگیل ظاهر ‌شود. زمانی که زگیل از بین رفت، هنوز می‌توان ویروس را در اپیدرم مشاهده کرد.
انواع متداول زگیل های پوستی

ظاهر زگیل‌های مختلف با مشخصات مشترک در ظاهر یعنی سطح برجسته، خشن و گاهی اوقات با لکه‌های تیره دیده شده‌اند. رنگ زگیل‌های معمولی به صورت روشن تا خاکستری یا قهوه‌ای و بیشتر روی دست دیده می‌شود. اما ممکن است در هر جایی از بدن با این ویِژگی ظاهر شود. درمان آن دسته از زگیل‌هایی که در زیر و اطراف ناخن و انگشتان پا بوجود می‌آ‌یند، در مقایسه با انواع دیگر دشوار است.
زگیل ناحیه تناسلی

زگیل‌های تناسلی یکی از رایج‌ترین انواع عفونت‌های مقاربتی است. تقریباً همۀ افراد فعال جنسی در برخی از مراحل زندگی خود حداقل به یک نوع ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)، ویروسی که باعث زگیل‌های تناسلی می‌شود، آلوده می‌شوند. زگیل‌های تناسلی بر بافت‌های مرطوب ناحیۀ تناسلی تأثیر می‌گذارد. آن‌ها مانند برجستگی‌های کوچک و گوشتی به نظر می‌رسند یا ظاهری شبیه گل کلم دارند. در بسیاری از موارد زگیل‌ها برای دیده شدن بسیار کوچک و ریز با تشخیص دکتر زگیل تناسلی تشخیص داده می‌شوند.

برخی از سویه‌های (HPV) دستگاه تناسلی می‌توانند باعث ایجاد زگیل تناسلی گردند. در حالی که برخی دیگر می‌توانند باعث سرطان شوند. واکسن می‌تواند به محافظت در برابر برخی از گونه‌های (HPV) دستگاه تناسلی کمک کند. در زنان زگیل‌های تناسلی می‌توانند روی مجرا، دیواره‌های واژن، ناحیۀ بین دستگاه تناسلی خارجی و مقعد، کانال مقعد و دهانۀ رحم رشد کنند. در مردان ممکن است در نوک یا شاخۀ آلت تناسلی، بیضه یا مقعد ایجاد شوند. زگیل تناسلی همچنین در دهان یا گلوی شخصی که با فرد آلوده تماس جنسی دهانی داشته است، وجود دارد.
علائم و نشانه های زگیل‌های تناسلی عبارتند از:

    تورم کوچک، گوشتی، قهوه‌ای یا صورتی در ناحیۀ تناسلی
    شکلی شبیه گل کلم از نمای چندین زگیل نزدیک به هم
    خارش یا ناراحتی در ناحیه تناسلی
    خونریزی همراه با مقاربت

زگیل‌های تناسلی گاهی آنقدر ریز و صاف می‌شوند که قابل تشخیص و دیدن نیست. اما به ندرت زگیل‌های تناسلی در فردی که دارای ضعف سیستم ایمنی است، می‌تواند به صورت دسته‌های بزرگ دیده شود.