سه نشانهی اصلی وجود دارد که میتواند به همراه اختلال دو قطبی رخ دهد: شیدایی، هیپومانیا (نیمه شیدایی) و افسردگی. در حین تجربهی شیدایی، یک فرد با اختلال دو قطبی ممکن است احساس عاطفی بالایی داشته باشد. آنها میتوانند هیجانزدگی، تکانشی، سرخوشی و لبریز از انرژی بودن را احساس نمایند. در طول دورههای مانیک یا شیدایی، آنها هم چنین ممکن است درگیر چنین رفتارهایی نیز باشند:
هیپومانیا عموماً مرتبط با اختلال دوقطبی نوع دو است. این مورد شبیه به مانیا یا شیدایی است، اما آنقدرها هم جدی نمیباشد. برخلاف شیدایی، هیپومانیا ممکن است به هیچ دردسری در کار، مدرسه و یا روابط اجتماعی منجر نشود. با این حال، افراد مبتلا به هیپومانیا هنوز هم متوجه تغییرات در حالات خود میشوند.
در طول یک دوره از افسردگی، شما ممکن است این موارد را تجربه کنید:
اگرچه این یک بیماری نادر نیست، اما به خاطر نشانههای متنوع آن، تشخیص اختلال دوقطبی دشوار است. در مورد علائم که اغلب در طول دورههای احساسی بالا و پایین رخ میدهد، اطلاعات بیشتری کسب نمایید.
در ازدواج و زندگی با بیمار دوقطبی با انواع مختلفی از رفتارهای متفاوت مواجه میشوید. در دورههای شیدایی باید مراقب رفتارهای پرخطر و پرخاشگرانهی همسر خود باشید؛ ممکن است مدام از اهدافش صحبت کند و تصمیمات عجولانه بگیرد. در دورههای افسردگی باید مراقب خطر خودکشی در این افراد باشید. در این زندگی اغلب نیازهای شما برآورده نمیشود و لازم است مدام از همسر خود مراقبت کنید.
رابطه جنسی یکی از نیازهای مهم در رابطه عاطفی و زندگی مشترک است که بر تمام ابعاد زندگی تأثیر میگذارد. بیمار دوقطبی در دورهی افسردگی به طور کل نیاز جنسی خود را از دست میدهد و در دورههای شیدایی میل شدیدی پیدا میکند. ممکن است در دوره شیدایی به سمت رابطه جنسی با شرکای جنسی متعدد کشیده شود و یا به صورت افراطی خودارضایی کند. رابطه جنسی بیش از حد و خارج از چهارچوب ازدواج علاوه بر این که رابطه زوجین را به خطر میاندازد، احتمال ابتلا به بیماریهای مقاربتی را نیز افزایش میدهد؛ بنابراین در صورتی که احساس میکنید همسرتان نیاز جنسی بیش از حد دارد با روانپزشک او صحبت کنید.
زندگی با بیمار دوقطبی چالشهای فروانی را برای شما به همراه دارد بنابراین پیش از ازدواج با او لازم است از خودتان مطئن شوید که آیا واقعا میتوانید تمام این چالشها را بپذیرید و با آنها کنار بیایید؟ مشاوره ازدواج در چنین شرایطی اهمیت دو چندان میشود.به طور کلی ۳ دسته روش درمانی برای حملات پانیک وجود دارد:
نوروفیدبک امروزه بیشتر مورد توجه روان شناسان قرار گرفته و دلیل تمرکز ویژه روی این مبحث این است که مغز، تنظیم کننده مرکزی هیجانات، نشانگان فیزیکی، افکار و رفتارهایی است که بسیاری از مشکلات روانشناختی را بیان می کند. نوروفیدبک یک سیستم آموزش جامع است که رشد و تغییر در سطح سلول های مغزی را بهبود می بخشد. درمان نوروفیدبک برای طیفی از اختلالات مثل افسردگی، اضطراب، پانیک ، اعتیاد و وسواس استفاده می شود. نوروفیدبک به عنوان رویکردی جدید در تبیین و درمان بیماری های روانی و نورولوژیک و حتی ارتقای توانمندی های مغزی ارائه شده است. نوروفیدبک نوعی فناوری است که به بیماران یاد میدهد چگونه تغییرات متابولیک مغز خود را را تقویت کنند تا به کاهش مصرف دارو منجر شود.
بهترین درمان برای اختلال دوقطبی توسط روانشناس متخصص یا روانپزشکی که در این زمینه تخصص و سابقه فعالیت دارد، انجام می شود. ممکن است یک تیم از متخصصین در درمان اختلال دوقطبی درگیر باشند. این تیم می تواند شامل روانشناس، مددکار اجتماعی و روانپزشک باشد. در برخی از تئوری ها اختلال دو قطبی یک وضعیت مادام العمر است. و درمان صرفا در مدیریت علائم آن است. بسته به نیاز شما، ممکن است درمان اختلال دوقطبی شامل موارد زیر باشد:
رواندرمانی توسط روانشناس: معمولا اصلی ترین و موثرترین درمان برای اختلالات روانشناختی، رواندرمانی است، این روش درمانی که در غالب یک رویکرد رواندرمانی انجام می گیرد اگر با سایر روش های درمانی ترکیب شود بهترین نتیجه را دارد.
داروها: اغلب در ابتدای درمان باید شروع به مصرف دارو کنید تا خلق و خوی شما متعادل شود. البته ابن مورد بسته به شدت اختلال دارد.
ادامه درمان با دارو: اختلال دو
قطبی حتی در دوره هایی که احساس بهتری می کنید نیاز به درمان مادام العمر
با داروها یا روش های غیردارویی دارد. افرادی که درمان شده اند، در معرض
خطر عود مجدد هستند.
برنامه های درمانی روزانه: پزشک شما ممکن است یک برنامه درمانی
روزانه را به شما پیشنهاد کند. این برنامه ها ضمن دریافت علائم تحت کنترل
شما شامل پشتیبانی و مشاوره مورد نیاز شما خواهد بود.
درمان سوء مصرف مواد: اگر دچار اعتیاد به الکل یا مواد مخدرهستید،
به درمان سوء مصرف مواد نیز نیاز خواهید داشت. در غیر این صورت، مدیریت و
درمان اختلال دوقطبی بسیار دشوار است.
بستری شدن: اگر رفتارهای خطرناک داشته باشید، پزشک شما ممکن است شما
را بستری کند، اغلب در دوران افسردگی شدید افراد به فکر خودکشی یا آسیب
زدن به خود می کنند یا در هنگام شیدایی رفتارهای پرخطر انجام می دهند. در
این مواقع خطرناک ممکن است پزشک دستور بستری شدن بدهند.
به طور خلاصه درمان های اولیه برای اختلال دوقطبی شامل داروها و مشاوره
روانشناسی (روان درمانی) برای کنترل علائم است و همچنین ممکن است شامل گروه
های آموزشی و پشتیبانی نیز باشد.
هنگامی که کودک با اختلال بیش فعالی کودکان (ADHD) از سوی پزشک متخصص تشخیص داده می شود ، والدین اغلب نگران هستند که کدام روش درمانی برای کودک آنها مناسب است. گزینه های درمانی مختلفی وجود دارد و آنچه که بهترین نتیجه را دارد می تواند به کودک و خانواده فرد بستگی داشته باشد. برای یافتن بهترین گزینه ها ، توصیه می شود ابتدا به روش های کلی درمان بیش فعالی در کودکان آشنا شوید و سپس فراخور حال کودک و خود روش برتر را برگزینید.
به طور کلی در درمان بیش فعالی کودکان سه روش علمی بیشتر وجود ندارد و کلیه روش های درمانی بیش فعالی در این سه دسته قرار میگیرد . لازم به ذکر است بجز روش درمان نوع اول که روش درمان پیشرفته با لورتا نوروفیدبک است روش های درمانی دیگر فقط به عنوان کنترل کننده بیماری در کودک مورد استفاده قرار میگیرد و به مانند تجویز عینک برای کودک دچار اختلال بینایی است و هیچگاه درمان موثر را حاصل نمی آورد و تنها روش درمان موثر بیش فعالی روش اول که همان روش درمان با تکنولوژی پیشرفته لورتا می باشد است.
انواع روش های درمان بیش فعالی در کودکان را میتوان بر سه دسته تقسیم بندی نمود که شامل این موارد است :
هریک از روش های فوق دارای محدودیت هایی بوده و برای گروه سنی خاصی مناسب می باشند و همچنین دارای معایب و مضراتی نیز می باشند که در ذیل به هریک از آنها اشاره خواهیم نمود .