سه نشانهی اصلی وجود دارد که میتواند به همراه اختلال دو قطبی رخ دهد: شیدایی، هیپومانیا (نیمه شیدایی) و افسردگی. در حین تجربهی شیدایی، یک فرد با اختلال دو قطبی ممکن است احساس عاطفی بالایی داشته باشد. آنها میتوانند هیجانزدگی، تکانشی، سرخوشی و لبریز از انرژی بودن را احساس نمایند. در طول دورههای مانیک یا شیدایی، آنها هم چنین ممکن است درگیر چنین رفتارهایی نیز باشند:
هیپومانیا عموماً مرتبط با اختلال دوقطبی نوع دو است. این مورد شبیه به مانیا یا شیدایی است، اما آنقدرها هم جدی نمیباشد. برخلاف شیدایی، هیپومانیا ممکن است به هیچ دردسری در کار، مدرسه و یا روابط اجتماعی منجر نشود. با این حال، افراد مبتلا به هیپومانیا هنوز هم متوجه تغییرات در حالات خود میشوند.
در طول یک دوره از افسردگی، شما ممکن است این موارد را تجربه کنید:
اگرچه این یک بیماری نادر نیست، اما به خاطر نشانههای متنوع آن، تشخیص اختلال دوقطبی دشوار است. در مورد علائم که اغلب در طول دورههای احساسی بالا و پایین رخ میدهد، اطلاعات بیشتری کسب نمایید.